Co przywieźć z Polski?
Polska, kraj pełen historii, pierogów, pięknej przyrody i znakomitych kulinarnych specjałów. Za każdym razem, gdy wracam z Polski, przywożę ogromne ilości lokalnych przysmaków. Czy to tradycyjne wędliny - kiełbasy, kabanosy, czy pyszne krówki. Moimi faworytami są jednak polskie śliwki suszone w dymie i kisiel. Co przywożę z polskich podróży regularnie? Jakie są moje typy na najlepsze polskie pamiątki kulinarne?
Krówki
Krówki to tradycyjne polskie cukierki karmelowe, lubiane także daleko poza granicami Polski. Pierwotna receptura zawierała tylko trzy składniki - mleko, cukier i masło. Prosty sposób przygotowania i pyszny smak sprawiły, że krówki od razu stały się hitem, a ich popularność szybko rosła.
Krówki mają niepowtarzalny smak - są słodkie, z delikatnym karmelowym aromatem i lekko maślanym tłem. Przy pierwszym ugryzieniu stawiają opór, ale zaraz rozpływają się w ustach i zostawiają przyjemne, kremowe uczucie. Mają konsystencję dobraną tak, żeby cukierek nie kleił się do zębów, a jednocześnie dłużej rozpuszczał się w ustach.
Krówki są chyba najpopularniejszą kulinarną pamiątką i prezentem z Polski.
Cena za opakowanie 250 g krówek: 9,45 PLN
Śliwki suszone w dymie
Suska sechlońska to tradycyjny przysmak pochodzący z Małopolski, regionu na południu Polski. Powstaje ze specjalnej odmiany śliwek, uprawianej tylko w niektórych rejonach Małopolski. Te śliwki są mniejsze i słodsze od odmian pospolitych, mają wysoką zawartość cukru, co czyni z nich idealny surowiec do suszenia.
Powstaje ze specjalnej odmiany śliwek, uprawianej tylko w niektórych rejonach Małopolski. Te śliwki są mniejsze i słodsze od odmian pospolitych, mają wysoką zawartość cukru, co czyni z nich idealny surowiec do suszenia. Proces produkcji jest czasochłonny i wymaga doświadczenia. Śliwki zbiera się ręcznie, myje i dryluje. Potem rozkłada się je równomiernie na sitach i suszy zimnym dymem, który dodaje im smaku i aromatu.
Efektem są małe, ciemne i pomarszczone owoce o intensywnie słodkim smaku z lekko kwaśnym tłem. Suska sechlońska cieszy się popularnością zwłaszcza w święta Bożego Narodzenia jako część tradycyjnego menu. Trafia też do rozmaitych deserów, takich jak ciasta, strudle czy kompoty.
Od 2010 roku suska sechlońska ma chronione oznaczenie geograficzne UE, co potwierdza jej wyjątkowość i znaczenie dla polskiej tradycji kulinarnej.
Cena za opakowanie 250 g suski sechlońskiej (z pestką): 9,19 PLN
Cena za opakowanie 1 kg suski sechlońskiej (bez pestki): 34,69 PLN
Kiełbasy
Polska słynie ze znakomitych kiełbas. Jeśli kojarzysz ją raczej z tanimi i kiepskimi wędlinami, które trafiają do Czech, zakupy zrobione na miejscu szybko wyprowadzą Cię z błędu. Ja z ostatniej podróży przywiozłem kiełbasę myśliwską i tak zwaną kruchą. Obie były wyborne i muszę dodać, że tak smaczne kiełbasy jadłem do tej pory tylko domowej roboty.
Kiełbasa myśliwska to kiełbasa wędzona o charakterystycznym, intensywnym smaku i zapachu. Powstaje z wieprzowiny, którą drobno się miele i miesza z przyprawami - czosnkiem, pieprzem, majerankiem i innymi. Masą nadziewa się naturalne jelita i zostawia na kilka dni do dojrzewania, żeby smaki dobrze się przegryzły. Potem kiełbasy wędzi się zimnym dymem z drewna liściastego.
Kiełbasa krucha domowa to regionalny produkt mięsny typowy dla powiatu świdwińskiego, wpisany w 2015 roku na listę produktów tradycyjnych. Jej historia sięga 1974 roku, a receptura opiera się na dobrej wieprzowinie i przyprawach: czosnku, czarnym pieprzu, majeranku, kardamonie i soli. Masa mięsna dojrzewa 24 godziny, potem nadziewa się ją w cienkie jelita wieprzowe, suszy i wędzi drewnem bukowym albo owocowym. Wyrób wyróżnia się długą trwałością i charakterystyczną nutą kardamonu.
Cena za opakowanie 355 g kiełbasy myśliwskiej: 20,87 PLN
Cena za opakowanie 340 g kiełbasy kruchej: 12 PLN
Kabanosy
Kabanos to lokalna tradycyjna wędlina, długa, cienka i suszona, o intensywnym smaku, wyrazistym zapachu i charakterystycznym wyglądzie. Kabanosy powstają przede wszystkim z dobrej wieprzowiny, ale można trafić też na wersje wołowe czy indycze. Mięso najpierw kroi się na kawałki i miesza ze starannie dobranymi przyprawami i solą. Dokładna receptura bywa różna w zależności od producenta, najczęściej jednak używa się czosnku, pieprzu, kminku, czasem także papryki czy gałki muszkatołowej. Znajdziesz też wersje z papryczkami jalapeño.
Gotową masę mięsną nadziewa się w cienkie naturalne jelitka i zostawia na kilka dni w chłodzie do dojrzewania. Potem kabanosy wędzi się zimnym dymem z drewna bukowego albo owocowego. Następnie jeszcze się je suszy, aż osiągną pożądaną konsystencję i trwałość. Dobrze zrobiony kabanos powinien przy łamaniu czy krojeniu delikatnie trzaskać i pokazywać na przekroju marmurkowe mięso z drobinkami tłuszczu. Kabanosy podaje się najczęściej jako zimną przekąskę do piwa czy wina, ale świetnie sprawdzają się też jako przekąska w drogę albo element zimnych półmisków.
Cena za opakowanie 90 g kabanosów wołowych: 6,79 PLN
Cena za opakowanie 95 g kabanosów z papryczkami jalapeño: 5,29 PLN
Cena za opakowanie 95 g kabanosów wieprzowych: 5,29 PLN
Ptasie mleczko
Ptasie mleczko to lubiana polska słodycz z puszystej pianki oblanej cienką warstwą czekolady. Jego historia w Polsce sięga 1936 roku, kiedy tę nazwę wymyślił Jan Wedel.
Główne składniki ptasiego mleczka to cukier, żelatyna, jajka i różne dodatki smakowe, jak wanilia czy kakao. Ptasie mleczko ma bardzo delikatną, puszystą konsystencję, która dosłownie rozpływa się na języku. Smak jest słodki, z subtelną nutą użytego dodatku i przyjemnym kontrastem chrupiącej warstwy czekolady. Pierwotnie ptasie mleczko miało tylko smak waniliowy, z czasem doszły kolejne warianty.
W Polsce ptasie mleczko kupisz w cukierniach, supermarketach i sklepach ze słodyczami. Jest w różnych rozmiarach i kształtach, od małych jednokęsowych kawałków po większe desery. Jakość bywa różna w zależności od producenta, część cukierni wciąż robi ten deser ręcznie według tradycyjnych receptur. Nazwę "Ptasie mleczko" zastrzegła po długich sporach patentowych firma E. Wedel, dlatego pozostali producenci wypuszczają podobne wyroby pod lekko zmienionymi nazwami, jak "Alpejskie mleczko", "Rajskie mleczko", "Anielskie mleczko" czy "Niebiańska pianka". Swoją wersję ptasiego mleczka mają też w Rosji, gdzie w 1967 roku stworzyła je cukierniczka Anna Czułkowa we Władywostoku. Deser podobny do ptasiego mleczka znajdziesz również w Armenii.
Rurki z kremem
Rurki to kolejny tradycyjny polski przysmak. Mowa o słodkich rurkach z różnych rodzajów ciasta, wypełnionych rozmaitymi nadzieniami, najczęściej kremem z mleka, cukru i masła.
Dokładne pochodzenie tego deseru nie jest do końca jasne, ale najprawdopodobniej chodzi o regionalną specjalność ze Śląska na południu Polski. Ciasto na rurki przygotowuje się z mąki, masła, cukru i jajek, czasem dodaje się odrobinę rumu albo skórki cytrynowej dla podkreślenia smaku. Ciasto rozwałkowuje się na cienki płat i kroi na paski, które potem ostrożnie nawija się na metalowe rurki i piecze w piekarniku. Końce rurek z kruchego ciasta często zanurza się w polewie czekoladowej. Po upieczeniu rurki zostawia się do wystygnięcia i napełnia kremem pasującym do danego rodzaju ciasta.
Przygotowanie deseru wymaga sporo wprawy i cierpliwości, zwłaszcza przy nawijaniu ciasta na metalowe rurki, ale efekt jest tego wart - kruche, pachnące i smaczne rurki, które rozpływają się na języku. Jeśli wybierasz się w tamte strony, koniecznie skorzystaj z okazji i spróbuj tego tradycyjnego przysmaku.
Cena za opakowanie 150 g rurek: 4,65 PLN
Katarzynki z Torunia
Katarzynki to tradycyjne polskie pierniki z Torunia, charakterystyczne dzięki kształtowi sześciu połączonych medalionów. Ich historia sięga XIV wieku, kiedy Toruń stał się centrum produkcji pierników w Polsce. Te słodkości pierwotnie nazywano "miodownikami" ze względu na dodatek miodu, a robiono je z lokalnych surowców i sprowadzanych przypraw. Katarzynki stały się jednym z najpopularniejszych rodzajów toruńskich pierników i obrosły licznymi legendami na temat swojego pochodzenia.
Najbardziej znana legenda opowiada o córce piekarza imieniem Kasia, która przypadkiem stworzyła ich unikatowy kształt. Inne historie mówią o zakonnicy Katarzynie albo o czeladniku Bogumile, który przepis dostał od pszczelej królowej. Dziś katarzynki są symbolem Torunia, lubianą pamiątką i częścią polskiego dziedzictwa kulturowego. Co roku odbywa się w Toruniu "Święto Piernika", na którym te pierniki się celebruje. Choć ich produkcja z biegiem lat uległa industrializacji, katarzynki zachowują swój wyjątkowy smak i tradycję, która zachwyca od stuleci.
Cena za opakowanie katarzynek z Torunia: 3,35 PLN
Wafelki Prince Polo
Prince Polo to wafelki w czekoladzie, złożone z kilku warstw kruchego wafla przełożonych pyszną masą kakaową. Całość jest oblana warstwą czekolady.
Ciekawostką jest ich długa historia produkcji, sięgająca 1955 roku, kiedy powstały po raz pierwszy w fabryce Olza w Cieszynie. Później nazwę zmieniono na Prince Polo i pod nią wafelki znane są do dziś.
Druga ciekawostka to ich ogromna popularność na Islandii, gdzie należą do najchętniej kupowanych słodyczy. Islandczyków uważa się wręcz za największych konsumentów tych wafelków na świecie. Kiedy islandzki prezydent Ólafur Ragnar Grímsson przyjechał 11 marca 1999 roku do Polski, powiedział: "Całe pokolenie Islandczyków wyrosło na dwóch rzeczach - amerykańskiej coca-coli i polskim Prince Polo."
W Czechach te wafelki sprzedaje się pod nazwą Siesta.
Cena za opakowanie 35 g wafelków Prince Polo: 1,65 PLN
Kisiel
Kisiel to tradycyjny polski deser, nieco przypominający budyń. Jego historia sięga starożytnej Anatolii i Mezopotamii sprzed 9000 lat, gdzie podobne potrawy przyrządzano z surowców takich jak owies, żyto i pszenica. W kuchni polskiej kisielem nazywano początkowo gęste zupy z żelatyny rybnej, często kwaśne albo fermentowane, czasem dosładzane i barwione sokami owocowymi. Takie zupy jadano w poście. Kisiele owocowe zagęszczane mąką ziemniaczaną, czyli te, które znamy dziś, rozpowszechniły się dopiero pod koniec XIX albo na początku XX wieku dzięki rosnącej produkcji ziemniaków. Przygotowuje się je łatwiej niż tradycyjne kisiele fermentowane, co przełożyło się na ich popularność.
Dziś kisiel jest nieodłącznym elementem polskiej kuchni, często podaje się go jako lekki deser po daniu głównym. Przyrządzenie kisielu jest dość proste - podstawą jest sok owocowy albo przecier, który miesza się z cukrem i skrobią (najczęściej ziemniaczaną albo kukurydzianą). Tę mieszankę doprowadza się do wrzenia przy stałym mieszaniu, potem przelewa do foremek albo miseczek i zostawia do wystygnięcia i stężenia w lodówce. Najpopularniejsze smaki to truskawkowy, malinowy, porzeczkowy i wiśniowy, ale użyć można niemal każdego owocu.
Kisiel jest bardzo orzeźwiający i zawsze przywożę z Polski kilka opakowań tego przysmaku.
Cena za opakowanie 38 g kisielu malinowego: 1,59 PLN
Inka
Inka to polska kawa zbożowa produkowana od 1971 roku w Skawinie. Technologię produkcji opracowali polscy naukowcy. Producentem Inki jest firma Grana. Inka nie zawiera kofeiny, jest więc alternatywą dla tych, którzy chcą ograniczyć jej spożycie albo zrezygnować z niej całkowicie. Napój powstaje z jęczmienia, żyta i cykorii. Dzięki temu połączeniu Inka ma charakterystyczny smak i zapach, który przypomina nieco klasyczną kawę.
Cena za opakowanie 150 g napoju Inka: 6,35 PLN
Chipsy koperkowe
Polacy uwielbiają koperek. Dlatego nie mogłem pominąć na liście kulinarnych pamiątek chipsów koperkowych. Więcej chyba dodawać nie trzeba 😊
Cena za opakowanie 130 g chipsów koperkowych: 5,99 PLN
Jakie przysmaki przywozisz z Polski Ty?
