Sorrento'da ne yenir?
Sorrento, Campania'da Sorrento Yarımadası'nın kayalıkları üzerine kurulmuş, Napoli Körfezi'nin karşı kıyısından Vezüv'e bakan bir İtalyan kasabası - ve mutfağı limonun üzerine kurulu. Limonlar denizin hemen üstündeki taraçalarda yetişiyor ve coğrafi işaret taşıyor. Her adımda karşına çıkıyorlar: dükkân vitrinlerinin ardında, aperitif kadehinde, bir tatlının glazüründe. Sorrento'da yemek üzerine yazmak bu yüzden önce limon üzerine yazmak demek - hemen ardından da Napoli üzerine; körfezin karşısındaki şehir haritada göründüğünden çok daha yakın.
Sorrento taraçalarının limonları
Yerel çeşidin adı ovale di Sorrento: kalın, yoğun kokulu kabuğu olan oval bir limon; 2000'lerin başından beri Avrupa'nın IGP mahreç işaretini taşıyor. Limonlar pagliarelle denen hasır örtülerin altında olgunlaşıyor - örtüler gölge yapıyor, olgunlaşmayı yavaşlatıyor ve kabuğun meyvenin en kıymetli parçası olması da bu sayede. Bu kabuk sonra bütün Sorrento mutfağını sarıyor: alkolde bekletilip limoncello oluyor, delizia al limone tatlısının kremasında kokusunu bırakıyor, limonlu dondurmada serinletiyor. Komşu Amalfi Sahili'nin kendi korumalı çeşidi var: uzun sfusato amalfitano. Yöre halkı ikisinin karıştırılmasından hiç hoşlanmıyor - tek bir sahil, iki limon ve tadına varılabilen sessiz bir rekabet.
Sorrento'da ne yenir?
- Limoncello. Yerel limonların sarı kabuğundan yapılan tatlı likör; asıl yurdu Sorrento Yarımadası. Liquore di Limone di Sorrento coğrafi işareti en az yüzde 30 alkol şart koşuyor; buz gibi, yemekten sonra içiliyor, teraslarda ise prosecco'yla limoncello spritz olarak.
- Gnocchi alla Sorrentina. Domates sosu, fiordilatte mozzarella ve fesleğenle fırınlanan patates gnocchisi - adını doğrudan Sorrento'dan alan tek yemek.
- Delizia al limone. Limonlu kremayla doldurulan, limoncello şurubuyla ıslatılmış pandispanya kubbesi. Sorrentolu pastacı Carmine Marzuillo 1978'de tanıttı; bugün bütün Campania sahili ona sahip çıkıyor.
- Gelato al limone ve crema amalfitana. Yerel limonlardan limonlu dondurma ve deliziadan esinlenmiş, limonlu yumuşak süt kreması. Sorrento'nun dondurmacıları işini bu iki tadın üzerine kurmuş.
- Spaghetti alla Nerano. Kızartılmış kabak ve provolone del Monaco peyniriyle spagetti. 1950'lerde, yarımadanın öbür yakasındaki Marina del Cantone'de Maria Grazia lokantasında doğdu; tarife bugün bütün Sorrento yöresi sahip çıkıyor.
- Provolone del Monaco. Monti Lattari yamaçlarında otlayan ineklerin sütünden yapılıp olgunlaştırılan, yarımadanın en ünlü peyniri; menşe adı koruması (DOP) taşıyor. Adını, çobanların peyniri Napoli'ye pazara taşırken giydiği kalın pelerinlerden almış - o hâlleriyle keşişlere benziyorlarmış.
- Treccia di Sorrento. Fior di latte hamurunun çekilmesiyle yapılan, kendine has bir örgü hâlinde bükülen taze peynir. Treccianın yanına domates ve zeytinyağı yakışıyor.
- Noci di Sorrento ve nocino. Sorrento Yarımadası limonun yanı sıra bir ceviz diyarı da; geleneksel olarak Vaftizci Yahya gecesinde (San Giovanni) toplanan olgunlaşmamış cevizler burada bekletilerek koyu renkli nocino likörüne dönüşüyor - akşam yemeğini kapatan acımtırak tatlı bir digestif.
- … ve listedeki onlarca İtalyan yemeği daha: İtalya'da ne yenir?
Sorrento tabağında Napoli, Capri ve Amalfi
Bütün körfezin mutfakları Sorrento'da birkaç yüz metreye sığıyor. Pizza buraya, körfezin karşı yakasında, yirmi beş kilometre uzaktaki Napoli'den, oradaki fırınlarda yetişmiş pizzacılarla geldi - yöre halkı zamanla kendi yorumunu ekledi: daha yassı kenarlı, yarımadanın mozzarellasıyla yapılan pizza sorrentina. Kızartma street food da Napoli'den geliyor; başını, çıtır kaplama içindeki bir makarna topu olan frittatina çekiyor. Yakındaki Capri adası caprese salatasını ve çikolatalı, bademli torta caprese'yi kattı; Amalfi ise kökeni bütün sahil boyunca tartışılan scialatielli makarnasını.
Sorrento'da nerede ne yenir?
- Trattoria Torna a Surriento. Napolili bir çiftin Via Santa Lucia'da işlettiği aile trattoriası; gezinti caddesinden birkaç adım ötede ama yine de turist akışının dışında: ağır ateşte kısılmış ragù içinde polpette, gnocchi alla sorrentina ve salsiccia sosisli scialatielli. Beni en çok şaşırtan, yağda saklanmış patlıcan oldu. Akşamları masalarda şarkı söyleniyor; buraya hızlı bir öğle yemeğinden çok uzun bir akşam yemeği yakışıyor.
- Genny street food. Circumvesuviana istasyonunun yanında, Via degli Aranci'de Napoli kızartmaları satan bir paket servis penceresi: frittatine, arancini ve crocché; çıtır çıtır ve hiç yağlı değil.
- Antica Gelateria Sorrentina. Tarihî merkezde, via Fuoro'da Gargiulo ailesinin dondurmacısı; tezgâhın arkasında üçüncü kuşak var. Benim seçimim: limonlu, yanına da mekânın imzası olan crema amalfitana. Turistlerin yolunun düşmediği mekânlardaki kadar ödedik - şehrin ana caddelerinden birinde bu hiç de olağan değil.
- Pizzeria da Michele. Piazza Tasso'nun hemen arkasında küçük bir pizzacı ve rosticceria; daha çok yerliler paket almaya geliyor. Sosisli, patlıcanlı ve fesleğenli pizzamı girişin önündeki plastik masada yedim, tadına doyamadım; fırının başındaki telaş tam gözünün önünde.
- Bar Nonna Emilia. Balıkçı mahallesi Marina Grande'nin rıhtımında küçük bir bar: deniz, iskele ve ağlarıyla uğraşan balıkçılar manzarasında limoncello spritz ya da Bellini. Su kenarındaki buz gibi spritz, Sorrento'da en iyi dinlendiğim andı - burada kimse saatine bakmıyor, birkaç dakika sonra sen de bakmayı bırakıyorsun.
Sorrento'dan Amalfi ve Positano'ya vapurla, Napoli'ye ya da Vezüv'e trenle gidebilirsin.
Sorrento'da yemeklerin tadını çıkar!
