İskan: gece Erbil'inin street food kalbi
İskan (شارع إسكان), hiç uyumayan Kürt şehri Erbil'in kalbindeki efsanevi bir street food sokağı; mangalların dumanı sabahın ilk saatlerine kadar taze ekmek kokusuna karışıyor.
Yolun Irak Kürdistanı'nın başkentine düşerse ve yemeği seviyorsan, er ya da geç kendini burada bulursun. Geceleri burası onlarca açık mutfak, seyyar araba ve tezgâhla çevrili, yemeğin tam gözünün önünde hazırlandığı coşkulu bir koridora dönüşüyor. Izgara et, kebap, paça, kubba, daheen ya da koyu Irak çayı - hepsi burada.
Burası kelimenin en güzel anlamıyla görsel bir kaos. Kürtçe ve Arapça neon tabelalar, üst üste yığılmış et dağları, dev tencerelerden yükselen buhar ve kaldırıma saçılmış plastik sandalyelerin arasından çay dolu tepsilerle süzülen garsonların bitmek bilmeyen telaşı.
İskan Caddesi'nin tarihi, şehrin üzerinde yükselen kale kadar eski değil ama Erbil'in modern kimliği için en az onun kadar belirleyici. Gastronomik yükselişinin dönüm noktası ise tuhaf bir biçimde savaş ve bölgedeki istikrarsızlık oldu. Irak'ın başka yerleri çatışmalardan muzdaripken Erbil görece güvenli bir limandı. İskan bir buluşma yeri, gerçeklikten bir kaçış ve insanların ucuza ve güzelce karın doyurabildiği bir yer hâline geldi. Tezgâhların burada toplanması planlı bir şey değildi, kendiliğinden gelişti. Başarılı bir satıcı bir başkasını çekti, sonunda sağlıklı rekabet üzerine kurulu bir ekosistem doğdu - yemeğin taze ve lezzetli değilse, bunca seçenek arasında ayakta kalamazsın.
Sokağın kendine özgü gece hayatının çok basit bir sebebi var: sıcak iklim. Yılın çoğu ayında sıcaklığın elli dereceye tırmandığı gündüz saatlerinde şehir dinleniyor. İnsanlar ancak güneş battıktan, hava serinledikten sonra dışarı çıkıyor. İskan asıl gece onda canlanıyor ve şafağa kadar sönmüyor.
İskan'da yemeğin hazırlanışı başlı başına bir gösteri. Izgara yalnızca odun kömüründe yapılıyor. Aşçılar aynı anda onlarca şişi çeviriyor, daha çok kor elde etmek için yelpazeyle ateşi harlıyor. Her şey hızlı, verimli ve gereksiz süsü püsü olmadan ilerliyor. Birçok tezgâhta müşteri önce bir jeton alıyor, sonra aşçıya uzatıyor.
İskan'da yemek sessiz sedasız ve tek başına yenmiyor. Sokağın gürültüsünün ortasında, doğrudan kaldırıma konmuş basit plastik sandalyelerde oturuyorsun. Etrafındaki her şey canlı, her şey gürültülü.
İskan'dan yalnızca karnını doyurmuş olarak ayrılmıyorsun. Şehrin çılgın, çarpan kalbinin bir anlığına parçası olduğun hissiyle ayrılıyorsun.
Iskan
