Sky Lounge, Viyana Havalimanı
Yıllarca onlardan uzak durdum, nedenini ben de bilmiyorum. Bu açığı ancak Tel Aviv dönüşünde, Viyana'daki aktarmada kapattım.
Havalimanı lounge'u, tüm kontrollerden geçtikten sonra ulaştığın ve tek seferlik girişini satın alabildiğin kapalı bir alan: içeride fiyata dahil yiyecek ve içecekler, konfor ve en önemlisi, havalimanının başka hiçbir yerinde bulamayacağın bir huzur seni bekliyor. Viyana'dakinin adı Sky Lounge; Terminal 3'te yer alıyor ve büfesi Avusturya mutfağının küçük bir vitrini gibi.
Hindi köfteleri, spätzle ve iki strudel
Büfe basit bir düzene sadık kalıyor: her zaman bir etli yemek, bir vejetaryen yemek ve birkaç garnitür. Benim gittiğim gün tezgâhta hindi köftesi, peynirli spätzle - Avusturyalılar buna Kasspatzln diyor - ve yeşil soğanlı, harika baharatlanmış fırında havuç vardı; yanında da sandviçler, brownie'ler ve bir kâse elma, armut ve muz. Ama son sözü strudeller söyledi: elmalının yanında nefis bir lorlu Topfenstrudel duruyordu ve Viyana'da olduğunu asıl bunlardan anlıyorsun. Yalnız strudeli Viyana'ya mal etmeden önce iki kez düşünmek lazım - elmalı strudel Viyana kahvehanelerinin simgesi sayılsa da çekme hamuru şehre Osmanlı mutfağından Balkanlar üzerinden gelmiş ve belgelenmiş ilk Viyana tarifi 1696 yılına ait. Havalimanı vitrinindeki tatlının bile arkasında aktarmalı uzun bir yolculuk var.
Yalnızca Avusturya şaraplarına yer veren bar
İçecekler beni yemeklerden daha çok şaşırttı. Uluslararası lounge'lar genellikle garantici davranıp dünya standardından şaşmaz - prosecco ve karaktersiz tek üzümlü şaraplar. Sky Lounge'da ise gittiğimde barda yalnızca Avusturya şarapları vardı, hem de öyle sıradan şişeler değil. Kırmızı Small Hill, Avusturya'nın en tanınmış organik şarap üreticilerinden biri olan Burgenlandlı Leo Hillinger'den geliyor; beyaz Grüner Veltliner ise Kremstal'deki Dockner aile şaraphanesinden. Kırmızı DoN Red ile köpüklü DoN Brut Grande Cuvée ise lounge'a 2021'den beri tedarik sağlayan ve bunu yaparken daha küçük yöresel üreticileri tercih eden Josef Donhauser'in DoN gastronomi grubunun adını taşıyor. Avusturya'yı Rauch meyve suları da temsil ediyordu - aynı adı taşıyan aile şirketi bunları yüz yılı aşkın süredir sıkıyor; sert içkiler, kahve ve çay da elbette vardı.
Lounge'a nasıl girilir
Parayla girilen lounge'lar havalimanı dünyasının oldukça yeni bir parçası. Havayolu kulüpleri, American Airlines'ın New York'ta Admirals Club'ı açtığı 1939'dan beri var - ama onların kapısını business class bilet ya da sadakat programındaki statü açıyor. Huzuru sinema bileti alır gibi düpedüz satın aldığın model ise ancak 2000'lerin başında yaygınlaştı ve kısa sürede kendi alt kültürünü yarattı: bugün bazı yorumcular lounge'ları, başkalarının dağ zirvelerini topladığı gibi toplayıp puanlıyor. Sky Lounge'a hangi biletle olursa olsun girebilirsin - kapıda tek seferlik girişle ya da genellikle premium banka hesaplarına ve kredi kartlarına avantaj olarak eklenen Priority Pass ve LoungeKey gibi programlarla. İstanbul'daki iGA Lounge da aynı mantıkla çalışıyor. Her gün 04.30 ile 23.00 arasında açık, kalış süresi üç saatle sınırlı. Bir uyarı: piste bakan bir manzarayı unut - lounge'un adı Sky olsa da apronu gören tek bir penceresi yok.
Kapanıştan iki saat önce
Sky Lounge'a kapanış saatinden yaklaşık iki saat önce vardım ve artıklarla idare etmeyi bekliyordum. Oysa personel büfeyi durmadan tazeledi, boş tabaklar da masalardan neredeyse anında kayboldu. İki kırmızıyı da denedim - Small Hill bana çok içimli geldi, DoN Red de beni mahcup etmedi; köpüklü beni ikna edemedi, buz dolu büyük metal bir kovada şık bir şekilde soğuyan beyaza ise sıra gelmedi. Oturacak yer boldu ve her yer tertemizdi; havalimanı anonsları buraya ancak boğuk geliyordu, uçuşların durumunu da büyük bir ekrandan takip edebiliyordun. Revolut seyahat kartıyla tek seferlik giriş 28,80 EUR tuttu; bazı kredi kartlarının avantajı olarak ücretsiz de girilebiliyor. İki saatlik sessizlik ve huzur için ödediğim o paradan daha gönül rahatlığıyla harcadığım para pek azdır.
Sky Lounge
