Kaster: iracki budyń
Kaster (كاستر, po kurdyjsku kestê) to rodzaj irackiego deseru mlecznego. Należy do najbardziej rozpowszechnionych i najchętniej jadanych deserów na terenie dzisiejszego Iraku. To regionalna odmiana budyniu przygotowywanego z mieszanki w proszku (custard powder), mleka i cukru, którą wyróżnia dodatek miejscowych aromatów, przede wszystkim kardamonu i wody różanej. Deser podaje się schłodzony, często z warstwą galaretki albo z orzechami na wierzchu.
Nazwa to arabski zapis fonetyczny angielskiego słowa "custard". Deser rozpowszechnił się w Iraku za sprawą brytyjskiego mandatu Mezopotamii (1920-1932) i późniejszych wpływów brytyjskich w regionie. W tym okresie na miejscowy rynek trafiła brytyjska żywność, w tym budyń w proszku (custard powder), opracowany pierwotnie w Birmingham w 1837 roku przez Alfreda Birda jako zamiennik jajek dla osób z alergią. W gorącym irackim klimacie, gdzie przechowywanie świeżych jajek i mleka sprawiało kłopot, proszek o długiej trwałości okazał się surowcem idealnym. Irakijczycy zaadaptowali brytyjską bazę i wzbogacili ją o miejscowe składniki.
Kaster jada się w Iraku przede wszystkim w czasie ramadanu. Dzięki swojej konsystencji i zawartości cukru często pojawia się podczas iftaru (posiłku przerywającego post) albo suhuru (posiłku przed rozpoczęciem postu). Podaje się go też tradycyjnie na spotkaniach rodzinnych i weselach jako jedną z pozycji słodkiego bufetu. W irackich cukierniach i w ulicznych budkach sprzedaje się go w jednorazowych plastikowych kubkach.
Ja też spróbowałem go na ulicy - solidna porcja kosztowała mnie 1 000 IQD (0,60 EUR).
Smacznego!
