All you can eat
All you can eat, po polsku często "jedz, ile chcesz", to prosta umowa między gościem a lokalem: płacisz raz, a potem już tylko wybierasz, czego spróbować. Dla mnie to odświętny format, po który sięgam od czasu do czasu - kusi mnie, że mogę spróbować wszystkiego po trochu i spędzić przy stole choćby całe niedzielne popołudnie.
Jedna cena, wiele odsłon
Najczęściej przybiera to postać bufetu samoobsługowego. W Pradze dobrym przykładem jest azjatycki brunch w Buddha-Barze z ladą sushi, ostrygami i stanowiskiem, przy którym możesz samodzielnie skomponować zupę Tom Yum. Restauracja The Artisan z kolei co niedzielę zmienia motyw brunchu; ja trafiłem na czekoladowy, a największą atrakcją była dla mnie i tak wołowina z grilla Josper.
Bufet nie musi być jednak odświętnym wydarzeniem. W londyńskiej dzielnicy chińskiej w trybie "jedz, ile chcesz" działa wiele lokali, a turystę nakarmią skuteczniej niż cokolwiek innego w okolicy. Sam pomysł chińskiego bufetu narodził się zresztą pod koniec lat czterdziestych w Kalifornii.
Są też łagodniejsze warianty. Na brunchu w restauracji Občanská plovárna przystawki i desery są bez ograniczeń, ale dania główne kuchnia przygotowuje na zamówienie, a do stołu podaje je obsługa. Weekendowy brunch w Mlýncu podchodzi do tematu od drugiej strony: jedzenie podaje się w kolejnych daniach, za to bez limitu leją się napoje, w tym wino i prosecco. Ostatnio dosłownie "zamykaliśmy" tam lokal 😇
Osobnym rozdziałem są saloniki lotniskowe, gdzie all you can eat jest wliczone w cenę wstępu. W wiedeńskim Sky Lounge czekał na mnie mały przegląd kuchni austriackiej i bar z wyłącznie austriackimi winami. W stambulskim iGA Lounge zajadałem się znakomitym kuskusem, za to słodycze nie umywały się do tych z tureckich cukierni. Tak czy inaczej, rzadko kiedy płaciłem chętniej niż za te dwie godziny, podczas których wokół mnie nie działo się kompletnie nic.
A running sushi? Talerzyki krążące na taśmie wymyślił Yoshiaki Shiraishi, właściciel lokalu Genroku Sushi, którego zainspirował taśmociąg w browarze; pierwszą restaurację z taśmą otworzył w 1958 roku niedaleko Osaki. Sam próbowałem running sushi dwa razy, dawno temu - i od tamtej pory taśma z talerzykami ani razu mnie nie skusiła.
Jak poznać, że bufet jest wart swojej ceny
Najpewniejszy znak: lokal wykłada jedzenie w mniejszych ilościach i na bieżąco dokłada świeże. Dokładnie tak było w restauracji Občanská plovárna i w Buddha-Barze. W wiedeńskim Sky Lounge uzupełniano bufet jeszcze dwie godziny przed zamknięciem, kiedy spodziewałem się raczej resztek.
Druga rada: sprawdź wcześniej, co dokładnie jest w cenie. Alkohol bywa ograniczony do wybranych rodzajów albo dostępny za dopłatą. Rzetelny lokal powie o tym gościom sam, zanim cokolwiek zamówią.
I po trzecie: bądź na miejscu od samego początku.
W Pradze all you can eat kojarzy się dziś przede wszystkim z niedzielnym brunchem - gdzie konkretnie się wybrać, podpowiem w przewodniku po praskich brunchach, który właśnie przygotowuję. A Ty? Masz lokal, do którego wracasz "bez limitu"?
Buddha-Bar Prague: azjatycki brunch z opieką nad dziećmi
Niedzielny brunch w Buddha-Bar Prague to bogaty azjatycki bufet w formule all you can eat, z jedzeniem i wybranymi napojami bez ograniczeń. Za 1 599 CZK (64 EUR) od osoby goście spróbują świeżego sushi, ostryg, ciepłych panazjatyckich specjałów i różnorodnych deserów. Rodziny z dziećmi na pewno docenią świetnie wyposażony kącik dla dzieci z opieką. O jakość i świeżość wszystkich dań dba doświadczony szef kuchni Jan Voráček, który pracuje w restauracji nieprzerwanie od jej otwarcia.
Restauracja The Artisan: czekoladowy brunch w hotelu Marriott
The Artisan to nowoczesna restauracja w praskim hotelu Marriott, która w każdą niedzielę organizuje brunche. Motyw zmienia się co tydzień, więc można trafić na brunch poświęcony czeskiemu świniobiciu, burgerom, karmelowi albo czosnkowi niedźwiedziemu.
Občanská plovárna: niedzielny brunch nad Wełtawą
Brunch w restauracji Občanská plovárna odbywa się w każdą niedzielę, a menu zmienia się co dwa miesiące. W cenie są przystawki bez limitu, śniadaniowe dania z jajek, dania główne i minidesery. Bez ograniczeń można pić też wybrane napoje bezalkoholowe, wino albo piwo.
Salonik lotniskowy Sky Lounge, Wiedeń
Do swojego pierwszego saloniku lotniskowego wszedłem dopiero podczas przesiadki w Wiedniu - i od razu trafiłem na jeden z tych lepszych. Sky Lounge w terminalu 3 oferuje na przykład kulki z mięsa indyczego, serowe kluski i dwa rodzaje strudla, a na barze znalazłem wyłącznie austriackie wina. Jednorazowy wstęp możesz kupić na miejscu albo dostać za darmo jako dodatek do karty kredytowej.
Salonik lotniskowy iGA Lounge, Stambuł
Lotnisko w Stambule (IST) to główny port lotniczy Turcji obsługujący ruch międzynarodowy, o przepustowości 200 milionów pasażerów rocznie. Żeby wygodnie przeczekać przesiadkę, możesz skorzystać na przykład z saloniku lotniskowego iGA Lounge, który działa całą dobę. Salonik oferuje komfortowe zaplecze z bufetem, barem i prysznicami. W bufecie czekają tureckie przystawki, sałatki, nadziewane bułki czy słodycze, bar podaje piwo, wino i koktajle. Napoje bezalkoholowe, kawa i herbata turecka są dostępne bez ograniczeń. Salonik chwali się widokiem na ruchliwy terminal, nowoczesnym wnętrzem i mnóstwem miejsc siedzących.
Restauracja Mlýnec, Praga: weekendowy brunch
Weekendowy brunch w restauracji Mlýnec cieszy się dużym powodzeniem. Goście dostają po kolei trzy różne przystawki, trzy dania główne i dwa desery. Do tego wybrane wina, piwo i napoje bezalkoholowe bez ograniczeń. Przy takim zainteresowaniu rezerwacja z wyprzedzeniem to konieczność.