Przejdź do treści

Kraje
Dokąd dalej? O mnie Kontakt Newsletter

Beryani: mielona jagnięcina na placku chlebowym

Dan Špaňhel Iran Zaktualizowano Brak komentarzy

Beryani (بریانی) to tradycyjne danie z Isfahanu z mielonej jagnięciny, podawane na chlebie sangak. Należy do najbardziej znanych regionalnych specjałów Isfahanu.

Isfahańskie beryani wyraźnie różni się od potraw o podobnej nazwie z innych krajów, na przykład od indyjskiego biryani, z którym często bywa mylone. Indyjskie biryani to danie z ryżu i mięsa, natomiast irańskie beryani z Isfahanu przyrządza się zupełnie inaczej i ryż nie jest w nim głównym składnikiem.

Beryani: mielona jagnięcina na placku chlebowym.
Beryani: mielona jagnięcina na placku chlebowym.

Isfahańskie beryani przyrządza się z jagnięciny lub baraniny, którą najpierw długo gotuje się razem z cebulą i przyprawami. Po ugotowaniu mięso dokładnie oddziela się od kości i miele. Następnie miesza się je z aromatycznymi przyprawami i krótko grilluje na specjalnej patelni. Efektem jest delikatna, aromatyczna masa mięsna o wyrazistym smaku i zapachu cynamonu.

Beryani: mielona jagnięcina trafia do specjalnych patelenek i przez chwilę się przysmaża. W prawej części dużej patelni widać mielone jagnięce płuca, które są kolejnym ważnym składnikiem tej potrawy.
Beryani: mielona jagnięcina trafia do specjalnych patelenek i przez chwilę się przysmaża. W prawej części dużej patelni widać mielone jagnięce płuca, które są kolejnym ważnym składnikiem tej potrawy.

Tradycyjnie masę podaje się na świeżo upieczonym irańskim chlebie sangak, a razem z mięsnym plackiem trafiają na talerz również mielone jagnięce płuca. Do dania podaje się sabzi khordan (zestaw świeżych ziół), a tradycyjnie pije się do niego doogh (napój jogurtowy).

Beryani: mielona jagnięcina na placku chlebowym. Na talerzu nie brakuje typowych ziół, cebuli i pomarańczy.
Beryani: mielona jagnięcina na placku chlebowym. Na talerzu nie brakuje typowych ziół, cebuli i pomarańczy.

Do isfahańskiego beryani standardowo dostaniesz też miseczkę gorącego wywaru przyrządzonym z tego samego mięsa co samo beryani. W wywarze moczy się chleb, a całość polewa się masłem i posypuje (znowu) cynamonem oraz świeżymi ziołami.

Beryani: miseczka z wywarem, w którym moczy się chleb.
Beryani: miseczka z wywarem, w którym moczy się chleb.

Typowym deserem po beryani jest kolejny isfahański specjał - khoresh-e mast (jogurtowy deser z jagnięciną).

Isfahańskie beryani to charakterystyczny regionalny specjał, który ze względu na użyte składniki może nie każdemu smakować. Jest też dość tłuste. Mnie jednak smakowało wyśmienicie. Jedna porcja beryani, miseczka wywaru i doogh kosztowały mnie w restauracji Azam Beryani, specjalizującej się w tym daniu, (zobacz Gdzie zjeść w Isfahanie) 3 700 000 IRR (4 EUR).

Smacznego!

Dan Špaňhel

Dan Špaňhel

Jestem Dan. Piszę tylko o tym, czego sam spróbowałem - od ulicznego straganu po gwiazdkę Michelin. Dla jedzenia zjeździłem pół świata i spróbowałem wszystkiego, co możliwe - i niemożliwe.

O mnie Kontakt

Może Ci się spodobać:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.