Gâteaux piment: sarı bezelyeden yapılan kızarmış Mauritius topu
Mauritius millî atıştırmalığını oylamaya sunsaydı, gâteaux piment kampanya bile yapmadan kazanırdı: pazarlarda, otobüs garlarının önünde, kısacası insanların durduğu her yerde kızartılıyor, tanesi birkaç rupiye satılıyor, yani tezgâhtan tezgâha dolaşıp kendine küçük bir tadım turu yapabiliyorsun. Hemen itiraf edeyim, ben bu oylamada çekimser kalırdım - ama tam da bu yüzden adanın onda neyi bu kadar sevdiğini irdelemeye değer.
Gâteaux piment, ezilmiş sarı bezelye, acı biber ve baharatlarla yapılan kızarmış bir toptur; Mauritius mutfağının en yaygın sokak atıştırmalığıdır.
Gâteaux piment ne anlama geliyor ve onu kim getirdi
Fransızca adı kelime anlamıyla "acı biberli küçük kek" vaat ediyor, Kreolcede ise ad yalnızca söyleyişe uyarlanıp gato pima oluyor. Bir tutam bile şeker içermeyen kızarmış bir topa neden kek dendiğini hiçbir kaynak açıklamıyor - Fransızca yazılmış kaynaklar adı olduğu gibi aktarıp geçiyor. Kardeş ada Réunion ise aynı topa bonbon piment, yani acılı şekerleme diyor; kısacası bu yemeğin iki adından hiçbiri onun hakkında doğruyu söylemiyor. İki adanın hiçbiri de bu konuda bir şey yapma gereği duymuyor.
Bunun tamamen Mauritius'a özgü bir lezzet olduğunu söyleyen çok. Daha dürüst olanı şunu söylemek: fikir iki Maskaren adasının ortak malı, yalnız her biri onu başka bir baklagille dolduruyor - Mauritius dholl denen sarı bezelyeyle, Réunion ise pois du Cap denen iri fasulyelerle. Topun atası Güney Hindistan'ın kızartması vadai; adalara onu 19. yüzyılda Hintli sözleşmeli işçiler getirdi ve kesin yılı kimse belgeleyemedi - bu, nüfus kayıtlarından değil, gemi ambarından çıkma bir tarih. Mauritius'ta aynı sarı bezelye çuvalından dholl puri adlı yassı ekmek ve tatlı tekwa da çıktı; gâteaux piment bu ailenin ateşli kardeşi.
Gâteaux piment nasıl yenir ve yanına ne gider
İçinde, ıslatılıp ezilmiş sarı bezelyeye acı biber, kişniş, kimyon ve burada caripoulé denen köri yaprakları eşlik ediyor. İlk nefeste Hint kökenini belli eden kokusunu top tam da bu yapraklardan alıyor. Baharatlanan lapaya şekil verilip kızgın yağa atılıyor; böylece topun kabuğu çıtır, içi ise nemli ve baharatlı oluyor. En azından ideal durumda; buna daha sonra döneceğim.
Günün her saatinde yenir: sabah kahvesinin ya da ikindi çayının yanında, akşamları da. En güzel tadı yağdan yeni çıkmış, sıcacıkken verir; Mauritiuslular gibi kahvaltı yapmak isteyen de birkaç topu tereyağlı taze bir bagetin içine ezer - bageti buraya Fransızlar bıraktı ve ada ondan hiç vazgeçmedi. Soğumuş toplar da ziyan olmuyor: dörde bölünüp domates, soğan ve limonla karıştırılınca gâteaux piments salatası ortaya çıkıyor.
Curepipe'te bir paket servis penceresi
Adada epey gâteaux piments tattım: Port Louis'te Victoria garındaki pazarda, Flic en Flac'taki Creole Shack restoranında başlangıç olarak ve en sık da Curepipe'te, Caravanne Bleu Blanc Rouge adlı food truckın paket servis penceresinde. Mavi, beyaz ve kırmızıyı hem kaportasında hem adında taşıyan bu aracın tabelasında "Gateaux Piment" en üst satırda yazıyor. Söz verdiğim gibi konuya dönüyorum: adanın en popüler atıştırmalığı beni pek sarmadı - içi benim damak zevkime göre kuru ve ancak acı biber ezmesi yardıma yetişince canlanıyor. Yine de her yeni tezgâhta ona bir şans daha verdim, çünkü bu, cebi hiç yakmayan türden bir araştırma. Tanesine 4 MUR (0,10 EUR) ödedim.
