Farata Aka Vinoda bistrosu: Flic en Flac'ta tam plajda farata
Google'da beş yüzü aşkın kişinin oylarıyla 5 üzerinden 4,6 puan - somelyesi ve kolalı masa örtüleri olan pek az restoranın ulaşabildiği bir puan. Burada ise bu puanın sahibi, önünde ayakta dikilip yemeğini elinle yediğin bir satış penceresi.
Farata Aka Vinoda bistrosu, Flic en Flac halk plajının hemen kıyısında duran teneke çatılı bir tezgâh ve tek bir işte uzmanlaşmış: farata denen dolgulu yassı ekmekler, yani Mauritius mutfağının en yaygın street food'u. Pencerenin üstündeki tabela ise yorumlardan da iddialı: mekânın adının altında Simply The Best sloganı yazıyor; 1990'larda radyo dinleyerek büyüyen herkes sırada beklerken kafasında Tina Turner'ı duyuyor.
Vinoda kim, aka ne demek?
Tezgâhın adı küçük bir bulmaca. Aka, İngilizce also known as ifadesinin kısaltması, yani "nam-ı diğer" - dolayısıyla adın tamamı aslında bir lakap: farata, nam-ı diğer Vinoda. Vinoda, adadaki Hindu toplumunda yaygın bir isim ve Sanskritçede sevinç ya da keyif anlamına geliyor; tezgâhın arkasındakilerden hangisine ait olduğunu ise öğrenemedim. Adın en ilginç kısmı ise ilk kelime: tezgâh kendine Farata diyor, TripAdvisor ise aynı mekânı Roti Aka Vinoda adıyla listeliyor. Yani kayıtlar bile bu yassı ekmeğin adı konusunda hemfikir değil - Mauritius'un gündelik dilinde roti ile farata kelimelerinin neredeyse aynı şeyi ifade ettiğinin bundan daha iyi bir kanıtını bulamazsın. Gelenekçiler hakiki bir farata için daha çok kat şart diye diretse de plajdaki pencerenin önünde bu tartışmayı kimse açmıyor.
Sac, sadeyağ ve dolgu kapları
Flic en Flac'taki halk plajı boyunca bir sürü tezgâh ve seyyar mutfak sıralanıyor: biraz ileride Ti Kabann erişte kızartıyor, Kot Ti Baz da farata sarıyor. Öğle saatinde Farata Aka Vinoda'nın önünde uzun bir kuyruk oluşuyor - yine de kuyruk, temmuz ortasındaki bir dondurmacı penceresinin hızıyla ilerliyor. Tezgâh bu hızı basit bir iş bölümüne borçlu: yassı ekmek büyük bir sacda taze taze pişirilip sadeyağla yağlanıyor, hazır dolgular ise hemen yanındaki kaplarda bekliyor. Siparişi sarmak da birkaç saniye sürüyor. Mauritius'ta bu kadar kısıtlı imkânlarla çalışan mekânlarda bu yaygın bir düzen; ama pek az yerde bu kadar tıkır tıkır işliyor.
Fiyat listesi kısa, turist zammı da yok. Vejetaryen dolgulu farata 20 MUR (0,40 EUR) - yani plajlardan ve otellerden uzaktaki mekânların istediği fiyatın aynısı. Tavuklusu bunun iki katı; istersen yassı ekmeğinin içine balık, karides, hatta ahtapot da koydurabilirsin. Önceden düşünmen gereken tek şey nakit - burada kimse kart kabul etmiyor.
Plajda kuzu etli farata
Ben sıramı bekleyip menünün en pahalı kalemini aldım: kuzu etli farata. Silindir gibi rulo yapılmış ve kâğıda sarılmış olarak geldi, hamurunun üzerinde kızarmış kahverengi benekler vardı; pencereden birkaç adım ötede ayakta yedim. Yassı ekmek yumuşacıktı ve sadeyağdan hafifçe yağlıydı, kızarmış yerleri çıtır çıtırdı, kuzu dolgusunda da bir körinin hem koyuluğu hem ateşi vardı; bu da yetmezse istersen üstüne acı biber ezmesi de ekliyorlar. Hazırlığın hızı lezzetten hiçbir şey eksiltmemiş - burada dolguyu nasıl baharatlayacaklarını iyi biliyorlar, o kadar. Plajın en yüksek puanlı penceresinden en pahalı yemek: 50 MUR (1 EUR).
Farata Aka Vinoda
