Lao Fang Zi: Flic en Flac'ta bir Kanton restoranı
O akşam önüme konan en değerli şey tabakta değildi. Serinlikti. Mauritius'ta akşamlar günün sıcağını kolay kolay bırakmaz; klimalı bir salon da adada hiçbir hesaba yazılmayan ama uzun süre hatırlanan bir lükstür.
Lao Fang Zi (Çince 老房子, "eski ev"), Mauritius'un batı kıyısındaki en büyük tatil beldesi olan Flic en Flac'ın merkezine yakın bir Kanton restoranı - ben de içeri basit bir planla girdim: haftalarca Mauritius mutfağından sonra bu kez başka bir mutfağın yemeklerini tatmak.
Adaya yeni gelen bir eski ev
İsim düpedüz nostalji kokuyor: lao fang zi eski ev demek ve Çin restoranları gelenek ve aile tarifleri vaat etmek istediklerinde böyle adlar seçer. Ne var ki misafirler Lao Fang Zi'yi adadaki Çin restoranlarına katılan taze kan olarak karşıladı - Eski Ev adını taşıyan restoran, buranın en genç mekânlarından biri. Asıl eski olan, arkasındaki gelenek: ilk Çinliler adaya 18. yüzyılın sonunda Kanton'dan geldi, 1860'tan sonra Meixian'dan gelen Hakkalar sayıca onları geride bıraktı ve Port Louis'te Çin Mahallesi bugün de yerinde duruyor: Rue Royale boyunca uzanan yarım kilometrelik bir şerit; her ekim ayında burada bir Çin yemekleri festivali düzenleniyor.
Göçmenlerin torunları bugün nüfusun yaklaşık yüzde üçünü oluşturuyor; böylece adanın dört büyük topluluğunun en küçüğü onlar. Gezi rehberleri yine de onlardan "önemli bir azınlık" diye söz etmeyi sever. Nüfus sayımı onlara yüzde üç biçiyor, adanın sofrası ise çok daha fazlasını: mine frit denen kızarmış erişte de buharda pişen boulettes denen küçük köfteler de bugün Çin kökenli birer Mauritius klasiği ve bazı versiyonlarını - örneğin şayot kabağından yapılan köfteleri - Kanton'un kendisinde kimse tanımazdı. Bu yüzden Mauritius'ta yerel mutfaktan Çin mutfağına kaçmak, bir bakıma çember çizmektir - sonunda kaynağın ta kendisine varırsın.
Çıtır tavuk, ağaç kulağı ve sipariş vermeden gelen ikram
Restoran, Coastal Road üzerinde, Pasadena kompleksinin otoparkının arkasında, plajın birkaç adım ötesinde; içerisi ise pırıl pırıl temiz. Mutfak Kanton repertuvarına sadık: buharda balık, erişte, kızarmış tavuk ve cuma akşamları bir kez ödeyip sonra hesap tutmayı bıraktığın bir açık büfe. Avrupalı biri bu menüyü kendi ülkesindeki Çin lokantalarından tanır; ama burada onu, bu yemekleri adaya getirenlerin torunları pişiriyor. Daha sipariş vermeden masaya mekânın ikramı konuyor: bir kâse sebze ve mantar turşusu. Çincede bu siyah dilimlere düpedüz "ağaç kulağı" denir; Avrupa ise onlara Yahuda'nın kulağı adını vermiş - Yahuda'nın, mantarın üzerinde yetişmeyi pek sevdiği bir mürver ağacına kendini astığı efsanesinden dolayı.
Coastal Road'da iki tabak tavuk
Mekânın ikramı, senaryoya uygun olarak ben daha sipariş veremeden geldi. Ardından harlı ateşte hızla sotelenmiş tavuk şeritleri, çıtır sebzelerle birlikte masaya kondu: karışım harika baharatlanmıştı, tavuk suluydu, sebzeler çıtır çıtırdı ama çiğ değildi; hepsinin arasında ağaç kulağı mantarı dilimleri ve iki dilim patates göze çarpıyordu. İkinci tabakta tatlı ekşi soslu çıtır kızarmış tavuk vardı - but eti kusursuzca kızarmış, buna rağmen suluydu. İlk yemek 275 MUR (5,60 EUR), ikincisi 250 MUR (5 EUR) tuttu, iki kişiye yetecek büyük bir porsiyon sade pilav ise 2 EUR'ydu. Servis hızlıydı, garsonlar İngilizce konuşuyordu ve kart geçiyordu - adadaki bütün kalışım boyunca bir restoranda kartla ödeyebildiğim tek sefer buydu. Sonrasında bana yalnızca yemeği bitirmek, kapıyı açmak ve adanın sıcak akşamının beni yeniden sarmasına izin vermek kaldı.
Lao Fang Zi
