Co zjeść w Iranie? Tradycyjne potrawy i specjały kuchni irańskiej | strona 4 z 6
Zwyczaje przy stole w Iranie
Zwyczaje przy stole w Iranie mocno różnią się od europejskich. Charakterystyczne jest jedzenie na podłodze, a buty zawsze zostawia się przed wejściem do pomieszczenia, w którym się jada. Posiłki często je się rękami, a chleb służy do nabierania potraw. Irańczycy przywiązują dużą wagę do gościnności, dzielenia się jedzeniem i wspólnego stołu.
Kashk-e bademjan: irańskie danie z bakłażana i kashk
Kashk-e bademjan to tradycyjne irańskie danie z bakłażana, fermentowanej serwatki zwanej kashk i aromatycznych przypraw. Podaje się je na ciepło albo w temperaturze pokojowej i nabiera chlebem - sangakiem, lawaszem czy barbari. To popularna przystawka kuchni irańskiej.
Kashk: tradycyjna irańska fermentowana serwatka
Kashk to tradycyjny fermentowany produkt mleczny, bez którego kuchnia irańska nie byłaby sobą. Powstaje z fermentowanej serwatki: masę zagęszcza się, formuje w kulki albo placuszki i suszy. Suszony kashk trzyma się bardzo długo. Wyrazisty słono-kwaśny smak wzbogaca dania takie jak kashk-e bademjan, ash reshteh czy kaleh joosh.
Nan-e ghandi: perski słodki chleb
Nan-e ghandi, znany jako perski słodki chleb, to tradycyjne irańskie pieczywo o miękkiej, puszystej strukturze i słodkim smaku. Nazwa pochodzi od perskich słów "nan" (chleb) i "ghand" (cukier), które dobrze oddają jego charakter. Nan-e ghandi jest symbolem gościnności - podaje się go do herbaty lub kawy na rodzinnych i towarzyskich spotkaniach.
Torshi: marynowane warzywa
Torshi to tradycyjne marynowane warzywa, typowe dla kuchni irańskiej i bliskowschodniej. "Torsh" znaczy po persku "kwaśny". Przygotowuje się je przez fermentację lub marynowanie w zalewie octowej, a w grę wchodzi cała paleta warzyw: kalafior, marchew, bakłażan, ogórki, czosnek czy cebula, w niektórych regionach dorzuca się też niedojrzałe owoce. Torshi podaje się jako dodatek do dań głównych - wyrazisty kwaśny smak wzbogaca potrawy, wspomaga trawienie i równoważy cięższe, tłustsze jedzenie.
Samboseh: typowy irański street food
Samboseh to tradycyjny irański street food, który pochodzi z południowych rejonów Iranu i znad Zatoki Perskiej. To cienkie ciasto nadziewane masą z ziemniaków, cebuli, czosnku, świeżych ziół i przypraw. Farsz może zawierać także mielone mięso, ale samboseh często przyrządza się w wersji wegetariańskiej. Placek starannie składa się w trójkąt i smaży na złocisto. Podaje się go na gorąco, często z różnymi sosami.
Pashmak: irańska wata cukrowa
Pashmak to tradycyjny irański przysmak o puszystej, włóknistej strukturze przypominającej watę cukrową. Jego nazwa znaczy po persku tyle co "mała wełna". Delikatne cukrowe nitki powstają w żmudnym procesie rozciągania i przeciągania syropu cukrowego wymieszanego z mąką i olejem sezamowym. Pashmak pochodzi z Jazdu, miasta znanego z wyrobu słodyczy.
Habeh anab: irańskie kostki z jujuby
Habeh anab to irańskie kostki z jujuby. Tradycyjny przysmak powstaje z owoców tej rośliny: miąższ jujuby suszy się i prasuje w drobne kostki o naturalnie słodkim smaku, przypominającym daktyle. W Iranie jada się je same albo dodaje do herbaty i deserów.
Gaz: irański przysmak z pistacji i białek
Gaz to tradycyjny irański przysmak przypominający nugat. Powstaje z białek jaj i naturalnej słodkiej manny, a dopełniają go pistacje lub migdały. Pochodzi z Isfahanu, gdzie robi się go od czasów dynastii Safawidów. Pierwotnie był przysmakiem zarezerwowanym dla elit. Dziś gaz jest symbolem isfahańskiego cukiernictwa i popularną pamiątką z podróży.
Nabat: tradycyjny irański cukier kandyzowany
Nabat to tradycyjny irański cukier kandyzowany. Duże, przezroczyste albo żółtawe kryształy, często na patyczkach. Służy przede wszystkim do słodzenia herbaty. Poza Iranem jest popularny również w innych krajach Bliskiego Wschodu i Azji Południowej.