Co zjeść w Turcji? Tradycyjne potrawy i specjały kuchni tureckiej | strona 4 z 9
Sigara böreği: tureckie cygara z nadzieniem
Sigara böreği, czyli tureckie cygara, to smażone ruloniki nadziewane najczęściej serem. Należą do tradycyjnych dań kuchni osmańskiej. Nazwa "sigara" nawiązuje do kształtu przypominającego papierosa. Podaje się je gorące jako przystawkę, przekąskę albo część śniadania. Ten prosty przysmak to coś dla miłośników serowych dań.
Maydanoz salatası: turecka sałatka z natki pietruszki
Maydanoz salatası to turecka sałatka przygotowywana przede wszystkim ze świeżej natki pietruszki. W kuchni tureckiej najczęściej podaje się ją jako część meze. To proste danie, ale jeśli kochasz na przykład tabbouleh, to maydanoz salatası też pokochasz.
Cacık: tradycyjna turecka sałatka z jogurtu i ogórków
Cacık to tradycyjna turecka sałatka z gęstego jogurtu, świeżych ogórków, czosnku, oliwy i ziół. Podaje się ją jako przystawkę, dodatek do mięs albo lekką zimną zupę. Cacık pod względem składu bardzo przypomina greckie tzatziki, które ma te same podstawowe składniki. Greckie tzatziki bywa jednak wyraźnie gęstsze.
Tirit: turecka warstwowa potrawa z chlebem i mięsem
Tirit to tradycyjna anatolijska potrawa łącząca warstwy czerstwego pieczywa, mocnego wywaru, jogurtu i długo duszonego mięsa. Jej początki wiążą się z chęcią niemarnowania jedzenia i wykorzystania czerstwego chleba. Za ojczyznę tego specjału uchodzi turecka Konya.
Cağ kebabı: turecki kebab z jagnięciny
Cağ kebabı to tradycyjny turecki specjał z marynowanej jagnięciny. Danie piecze się na poziomym rożnie nad węglem drzewnym, dzięki czemu tłuszcz nie skapuje, tylko wsiąka z powrotem. Dzięki temu mięso zyskuje niepowtarzalny dymny aromat, a w środku pozostaje wyjątkowo soczyste. Kucharz odkrawa upieczone płaty prosto na małe metalowe szpikulce zwane cağ i na nich je podaje.
Sucuk: tradycyjna fermentowana kiełbasa wołowa
Sucuk to sucha, fermentowana i mocno przyprawiona kiełbasa charakterystyczna dla kuchni tureckiej. Ma ciemnoczerwoną barwę i przypomina twardsze salami. Podstawą jest mielona wołowina o dużej zawartości tłuszczu, a wyrazistego smaku dodają jej spore ilości czosnku, kmin rzymski i ostra papryka.
Konya küflü: turecki ser pleśniowy
Konya küflü peyniri to półtwardy ser pleśniowy wytwarzany tradycyjnie z mleka owczego. Ma intensywnie żółtą barwę i jest gęsto przerośnięty szmaragdowozieloną pleśnią. Jego struktura jest raczej sucha i przypomina kruszący się marmur. Zarodniki pleśni nie są wstrzykiwane do sera sztucznie, lecz osiadają na nim naturalnie z powietrza w jaskiniach i piwnicach. Efektem jest bardzo intensywny i pikantny smak. Ten specjał pochodzi z tureckiego regionu Anatolii Środkowej.
Erzurum göğermiş: turecki włóknisty ser pleśniowy
Erzurum göğermiş to tradycyjny turecki ser o charakterystycznej włóknistej strukturze przerośniętej zieloną szlachetną pleśnią. Powstaje z chudego sera civil, który dojrzewa w kontrolowanych, chłodnych warunkach. W tym czasie między białymi i żółtawymi włóknami sera zadomawia się pleśń i tworzy intensywnie zielone plamy. Nazwa sera bierze się stąd, że ser sinieje i zielenieje.
Kelle paça: turecka zupa z głowy i nóżek
Kelle paça çorbası to tradycyjna turecka zupa gotowana długo z wołowej głowy i nóżek. Ma mlecznie mętny kolor i bardzo wyrazisty mięsny smak. Dzięki dużej zawartości kolagenu ma charakterystyczną kleistą konsystencję. W Turcji to nie lekka przystawka, ale solidne śniadanie albo lekarstwo na kaca.
İşkembe çorbası: turecka biała zupa z flaków
İşkembe çorbası to tradycyjna turecka zupa z wołowych flaków. Wyróżnia ją kremowa konsystencja i charakterystyczny biały kolor. Smak jest bardzo wyrazisty dzięki mocnej czosnkowej bazie. W przeciwieństwie do wersji środkowoeuropejskiej nie ma w niej ani słodkiej papryki, ani majeranku. W Turcji ta zupa uchodzi za sprawdzony sposób na kaca. Miejscowe lokale podają ją często aż do wczesnych godzin porannych.