Słodycze | strona 10 z 11
Knedle z jagodami z Kohútki
Zanim część gości wybierze się na Kohútkę, grzbiet Jaworników nad moją rodzinną wsią, dzwoni tam z pytaniem, czy tego dnia są knedle z jagodami. Drożdżowe, obsypane makiem z cukrem i polane masłem, według przepisu babci, która ma osiemdziesiąt cztery lata i do dziś pomaga w kuchni. W weekend znika ich ponad tysiąc - a jedna olbrzymia porcja spokojnie nakarmi dwie osoby.
Tigelada: portugalski deser z pieca
Przepis na tigeladę zabrała w XVI wieku do Włoch portugalska infantka - jako część posagu; dziś ten zapiekany deser z jajek, mleka i cukru stoi też na chłodniczych półkach portugalskich supermarketów. Jego domem jest środkowa Portugalia, gdzie obok siebie żyją dwie oficjalne receptury - z cukrem albo z miodem i kozim mlekiem - a co roku w sierpniu ma własny festiwal.
Beijinhos de amor: słodkie pocałunki z Lousady
Trzy całe jajka i piętnaście żółtek na sześćset gramów ciasta - już sam przepis zdradza, że beijinhos de amor mają klasztorny rodowód. Pocałunki miłości, małe żółtkowe ciasteczka w cukrowej skorupce z portugalskiej Lousady, wytrzymują kilka miesięcy i przetrwają nawet drogę do domu w walizce. Skąd wzięła się ich nazwa i dlaczego najbardziej znany wytwórca ma siedzibę poza granicami gminy?
Cornetto: włoska odpowiedź na croissanta
Cornetto to włoski odpowiednik croissanta: warstwowe ciasto drożdżowe zwinięte w rożek, z jajkami i cukrem w cieście, miększe i słodsze od francuskiego oryginału i niemal zawsze nadziewane kremem, czekoladą, marmoladą albo kremem pistacjowym. Na północy Włoch mówi się na nie brioche, w sklepie croissant, przy ladzie cornetto. Jada się je rano do cappuccino, a jego rodowód sięga średniowiecznego Wiednia, nie Paryża.
Pardulas: sardyńskie ciasteczka z ricottą
Pardulas to małe sardyńskie ciasteczka z cienkiego ciasta szczypanego palcami, nadziewane owczą ricottą z szafranem i skórką cytrusową, pieczone na złoto. Dawniej wielkanocny wypiek, który dzieci roznosiły w Zaduszki, dziś piecze się na Sardynii przez cały rok - a z regionu na region zmienia się nazwa i nadzienie: w jednych stronach nadziewa się je świeżym serem, w innych dodaje się rodzynki. Skąd wzięła się ich nazwa, do dziś nie wiadomo na pewno.
Crostata: włoska tarta z kratką
Crostata to włoska tarta z kruchego ciasta, z warstwą konfitury albo kremu i z kratką z pasków ciasta na wierzchu. W domu piecze się ją na niedzielę, w barze podaje się ją do kawy, a w piekarni kupisz ją na wagę. Nazwę wzięła od skórki, nie od nadzienia, a pod własną nazwą jest poświadczona we włoskich książkach kucharskich z XV wieku. Jej najbliższą krewną jest austriacka Linzer Torte.
Gueffus: sardyńskie kulki migdałowe w kolorowych papierkach
Gueffus to sardyńskie kulki migdałowe: zmielone migdały, cukier i skórka cytrynowa krótko gotują się w garnku, potem toczy się z masy kulki, obtacza je w cukrze i każdą zawija się w kolorowy papierek z frędzlami jak cukierek. Robi się je na całej Sardynii pod kilkoma nazwami, są nieodłącznym elementem wesel, chrzcin i Bożego Narodzenia - a legendę o blankach na papierku wymyśliła pisarka.
Delizia al limone: cytrynowy deser z Sorrento i Amalfi
Delizia al limone to cytrynowy deser z włoskiej Kampanii: dwie biszkoptowe półkule sklejone cytrynowym kremem, nasączone syropem z limoncello i polane gęstą cytrynową polewą. Wymyślił ją w 1978 roku sorrentyński cukiernik Carmine Marzuillo, a o mało nie nazwano jej cytrynowym westchnieniem. Dziś rości sobie do niej prawo całe wybrzeże od Sorrento przez Amalfi po Neapol.
Antica Gelateria Sorrentina: rodzinna lodziarnia w Sorrento
Na via Fuoro w Sorrento do małej lodziarni zaprasza starszy pan i szyld z rokiem 1860. Daty nikt nie potwierdzi dokumentem, ale wersja udokumentowana jest ładniejsza: rodzina Gargiulo sprzedawała tu kiedyś mleko i do lodów miała już krótką drogę. Dziś lody robi trzecie pokolenie, a flagowym smakiem jest crema amalfitana, mleczny krem z cytryną.
Wafle zdrojowe: kruchy przysmak z Karlowych Warów i innych uzdrowisk
Wafle zdrojowe to dwa cienkie okrągłe płaty kruchego ciasta sklejone słodkim nadzieniem z cukru, orzechów, cynamonu albo czekolady. Karlowe Wary mają najstarszy dowód na to, że się je tu piekło, i chronioną nazwę z wodą ze źródła Vřídlo w cieście, dzisiejszy kształt nadały im jednak Mariańskie Łaźnie. Skąd wafle wzięły nazwę, dlaczego spierały się o nie trzy państwa i dlaczego na kolumnadzie warto kupić ten ciepły.